13 Yaşındaki Kızdan Hayvanlara ve İhtiyaç Sahiplerine Destek

0

BEĞENDİM

0

İZMİR’de yaşayan 13 yaşındaki Bade Çağlar, 3D yazıcı teknolojisi sayesinde birçok farklı ürün tasarlayıp üreterek hem ihtiyaç sahiplerine hem de sokak hayvanlarına destek olmaktadır. “Üretmek istiyorum” diyen Çağlar, 3D yazıcı ile tanıştığı günden bu yana, anne ve babası sayesinde sürekli olarak yeni projelere yönelmiştir.

Bade, 50 yaşındaki öğretmen babası Mutlu Çağlar ve 42 yaşındaki annesi Büşra Çağlar’ın tek çocuklarıdır. 9 yaşında babasının yardımıyla 3D yazıcıya olan ilgisi keşfeden genç kız, zamanla kendini bu alanda geliştirmiş ve çeşitli ürünlerin üretimini yapmaya başlamıştır. Özellikle, sokak hayvanları ve ihtiyaç sahipleri için tasarladığı ürünler ile dikkat çekmektedir. Üretim sürecinde hediyelik eşyalar, mama kapları, ev eşyaları, akıl oyunları ve terlikler üreten Bade’nin çalışmaları, yaşına göre oldukça etkileyici bir sosyal sorumluluk projeleri oluşturmuştur.

Bade Çağlar, “Babamla ve annemle yapımı kolay ve kısa sürdüğü için 3D ile gemi yaparak başladım. Ardından kendimi geliştirdim ve sokak hayvanları için mama kabı, ihtiyaç sahibi çocuklara oyuncaklar, okullara askılık, satranç takımı gibi ürünler yapıp dağıtmaya başladım. 3D ile bu kadar uğraşmaya ve öğrenmeye iten şey üretmek oldu. Tüketmek yerine üretmek istiyorum. Ben bir şeyler üretmeyi, başarmayı çok sevdim” derken, aynı zamanda birileri için de faydalı olmanın mutluluğunu yaşadığını ifade etmektedir.

Bade’nin son projelerinden biri de 3D yazıcıyla ürettiği terliklerdir. Kullanmış olduğu malzeme ‘TPU filament’ olarak bilinen yumuşak bir türdür. Terliklerin biri için yapım süresi 9 saat sürerken, daha detaylı bir modelde bu süre 15 veya 16 saate kadar çıkabilmektedir. Bade, ilk önce ürünün tasarımını bilgisayar ortamında hazırlayıp, şekil ve renklerine karar verdikten sonra üretim sürecine geçmektedir. 3D yazıcılar sayesinde günümüzde araba parçaları, ev eşyaları hatta ev bile üretilmektedir. Bade’nin hayali, kendini geliştirmek ve daha büyük, güzel projeler üretmektir.

Bade’nin babası Mutlu Çağlar, kızlarının bu üretici ruhunun kendilerini çok mutlu ettiğini belirtiyor. “Biz kızımızın paylaşımcı olmasını çok istiyoruz. Çok büyük paraya, eve ihtiyacı yok ama iyi insan olmaya ihtiyacımız var.” diyerek, Bade’nin çevresiyle paylaşımda bulunmasının önemine vurgu yapmaktadır. Annesinden doğan hayvan sevgisi, Bade’nin sokak hayvanları için de oyuncaklar üretmesine yol açmıştır. Bu çalışmalar, okul yönetimlerin de dikkatini çekmiş ve Bade’ye plaket verilmiştir. Mutlu Çağlar, bütün öğrencilere tüketici değil, üretici olmalarını öğütlemekte ve “Ülkeyi daha ileri refah seviyelere çıkarmanın tek yolu üretici olmaktır.” diye eklemektedir.

Bade Çağlar’ın bu çabaları, örnek alınacak bir projeye dönüşmüş ve genç yaşta topluma katkıda bulunan bir birey olarak öne çıkmasına olanak sağlamıştır. Gençlerin böyle projelere yönelmesi ve üretime katkıda bulunmaları, geleceğin umut verici bir tablosunu çizmektedir.